De eerste pannenkoek van het jaar

Zoals Dan Humphrey al zei in Gossip Girl: “This is just proof that sometimes you have to throw away the first pancake” en zoals mijn bestie laatst ook ondervond tijdens het bakken van pannenkoeken: de eerste mislukt (bijna) altijd. 

Haastige spoed
Op een druilerige maandagmiddag werd ik gebeld door mijn vader. Of ik zin had om mee te gaan pannenkoeken eten. Blij dat ik een goed excuus had om én niet te koken, én geen huiswerk te hoeven maken stapte ik vanaf mijn werk in de auto. De reistijd die ik in mijn hoofd had was langer dan wat mijn vader opperde om te reserveren, dus ik snoepte er al een kwartiertje bij en sjeesde de laan uit.

Betuwe stijl
Uiteraard stond er file op de snelweg, en vervolgens trapte ik zo hard als ik mocht over de provinciale weg. Om het laatste stuk achter een tractor, en nog 20 andere auto’s daarachter, te belanden. Ik keek op mijn klokje, 18:00 uur. Ik gokte dat ik zo’n vijf minuten te laat zou komen en besloot het rustig aan te doen voor het laatste stukje.

Ik rijd net het terrein op
Terwijl ik de straat in reed bij het pannenkoekenrestaurant, merkte ik op dat het parkeerterrein wel erg leeg was. Maar ach, wie gaat er dan ook op maandag pannenkoeken eten? Ik parkeer mijn auto op een van de vele lege plekken en met dat ik dat doe valt mij op dat ik nergens een bekende auto zie staan. Mijn telefoon gaat: mijn vader belt. “Hoi,” zeg ik. “Ik rijd net het parkeerterrein op!”. Aan de andere kant valt een stilte. “In Beesd?”

NEE, NEE, NEE
“Beesd?” In een nano-seconde vallen de puzzelstukjes in elkaar. Hij zei “Stapelbakker”, en ik sta bij een of andere andere bakker. In mijn automatisme heb ik bedacht dat ik naar Buren moet (waar ik wel vaker een pannenkoek ga eten). Ik sta bij het verkeerde, gesloten, restaurant!
Na wat achteruit gepraat (vanuit mijn kant) wordt er aan de andere kant van de telefoonlijn beloofd dat ze wel op mij wachten. Ik maak dat ik weg kom en rijd weer een half uur de andere kant op, waar ik vandaan kwam. Wederom met een file, maar geen tractor dit keer – gelukkig. Als ik op een drafje kom aanrennen bij het juiste restaurant, wordt er al volop gelachen aan tafel. Na het incident op het verkeerde vliegveld (klik om meer domme acties lezen), kon het ook niemand anders dan mij overkomen…

Heb jij ook wel eens zo’n actie meegemaakt?

P.s.: als je Gossip Girl nog moet kijken, google nooit, maar dan ook écht nooit, op Dan Humphrey om te kijken hoe je z’n naam schrijft. Mega spoilers. 😦 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s