Mijn eerste 5k

Gisteren heb ik mijn eerste 5k wedstrijd gelopen. De Feyenoord Foundation Run. Voor een goed doel én in het stadion van mijn cluppie, absoluut geen slechte start van mijn “hardloopcarriere”. Maar was ik er klaar voor?

Weken getraind

Afgelopen weken heb ik drie keer per week getraind, met mijn hardloopbuddy Dafne. We hadden een hardloopapp (5K runner) gedownload, ik had een excuus om nieuwe sportkleding te kopen, et voila! Klaar om te trainen. In een paar weken zijn we van 4 minuten rennen – en half doodgaan – naar 15 minuten rennen – en minder doodgaan – gegaan. Maar dat was het dan ook: 15 minuten, en nu was daar ineens die run al. Dus waren we écht voorbereid? Nee… 

Een hartslag van 107

Nadat we ons shirt (ja, leuk excuus om weer een shirt te kopen!) en startnummer hadden opgehaald liepen we richting het startvak. We wilden een beetje vooraan beginnen en liepen tussen de menigte door naar voren. De zenuwen gierden door mijn lichaam en ik had voor het startsignaal al een hartslag van 107. Na een warming up, voor zover dat kon met iedere centimeter om je heen mensen, klonk het startpistool. Bam! Tijd om te gaan. We renden als een gek met de meute mee en de adrenaline gierde door mijn lichaam. 


Speedy up the hill

De eerste snelle kilometers nekten me wel toen we een stukje bergopwaarts moesten. Ik moest écht eventjes wandelen om bij te komen. Even twijfelde ik: zou ik dit wel redden? Een herinnering aan mudmasters schoot door mijn hoofd, waar ik de traagste tijd ooit had (denk ik) met bijna twee uur over 6 kilometer. Later zag ik dat ik de eerste kilometer zelfs 2 minuten sneller had gelopen dan normaal. Strava (m’n meetapp) heeft pr na pr geregistreerd.


Geen nieuwe accessoires omdoen

Tip, mocht je ooit ook zulke ideeën krijgen: gebruik geen nieuwe accessoires. Dafne had (super lief!) voor ons een heuptasje gekocht met een bidon erin. Alleen liepen we de eerste kilometers alleen maar aan dat ding te sjorren omdat ‘ie telkens omhoog ging. 

Plek 282 

Het was een mooie route om te lopen: langs Varkenoord, door de Kuip heen, via de spelerstunnel het veld over. We hebben zelfs 3 kleine fotostops gemaakt! Toen we uit de Kuip kwamen was de finishlijn in zicht. We trokken nog een laatste sprintje en waar we vooraf van hadden gedroomd was werkelijkheid geworden: we zaten onder de 35 minuten! 34:22 was de eindtijd die we op onze medailles mochten laten graveren. Ik ben super trots op deze prestatie! We hebben plek 280/282 van bijna 900 vrouwen. Helemaal niet slecht dus voor ons beginners. 🙂


Spierpijn en totaal uitgeteld

Na een patatje en een biertje zijn we weer huiswaarts vertrokken. Met een medaille om ons nek en de wetenschap dat de spierpijn eraan zou komen. Maar ik had het voor geen goud willen missen! Hoe was jouw eerste 5k? Of staat hij nog gepland?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s