Shop ‘till you… are poor

Dit is het verhaal over hoe ik van de week ging winkelen, met een duidelijke boodschappenlijst maar ook een onbewuste shopverslaving.

Ja, ik heb al zo lang niets voor mezelf gekocht!

Riep ik ’s ochtends al in de auto. Aan zusjelief vertelde ik wat ik nodig had. Al snel vond ik hitlijst-item 1: een zwart vestje. Toevallig kwam deze vergezeld door een groen vestje en een blauwe trui aan bij de kassa. Ook items buiten de hitlijst om moest ik wel meenemen. Een nieuwe winterjas? Ja, dat is toch niet weg? Ik was lekker bezig! Ik kocht en ik kocht, de gelukshormonen gierden door mijn lichaam en de tassen aan mijn arm werden steeds zwaarder. 

Mis(s.)calculatie

Ik sloot de dag af bij Nespresso. Ken je die winkels? Super relaxed, mooie mensen strak in pak achter de balie en kasten vol koffie. Ik raakte helemaal enthousiast, en bekeek mijn opties aan de counter. 1 cupje 0.39 of 0.42 cent. Snel rekende ik wat in mijn hoofd en riep tegen de man achter de balie: “doe maar vijf verpakkingen van die, vijf van die, en vijf van die!” Ik proefde de koffie al zowat, mijn drie favoriete smaken! Opgewekt zei de man – ingehuurd door George Clooney? – ‘Ik verzamel het even voor je’. Met een mooie tas liep hij langs de kast der kasten en zei daarna gekscherend ‘Zo, jij komt het weekend wel door.’ Haha, dacht ik. Grappig. Toen volgde het dramatische moment. ‘Dan wordt het € 61,00, alstublieft!’ Mijn hart sloeg een slag over en ik probeerde mijn glimlach op mijn gezicht te houden. Heb ik zojuist zoveel koffie gekocht? Ik moet echt een keer leren rekenen. Ik liep een soort van blij de winkel uit, maar besloot then and there dat het winkelen voorbij was.

Weet je wat minder leuk is aan een dag goed geld uitgeven, zeker als je totaal niet kunt rekenen? Dat je daarna bij de laatste stop, Starbucks, je saldo checkt en beseft dat je maar liefst het dubbele hebt uitgegeven van wat je dacht. Zusje lachtte me keihard uit toen mijn kaak de grond raakte en ik door de bedragen scrolde op zoek naar een afgeschreven groot bedrag wat niet klopte. Ik was in staat om dingen terug te gaan brengen. Echt. Bijna.

Voor straf heb ik mezelf verplicht om mijn kledingkast gelijk helemaal uit te ruimen, dus nu ben ik de komende weken heel gelukkig met spullen in plaats van geld. Zou je een dun shirtje ook kunnen eten?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s