Glamping Flevostrand

Zoals jullie al eerder konden lezen kochten zusje en ik laatst een tent. Met de kampeerkolder in onze kop vertrokken we zaterdagochtend richting de Flevopolder, op naar camping Flevostrand voor een nachtje in onze nieuwe tent!

We kwamen in alle enthousiasme een uur te vroeg aan maar onze kampeerplek was vrij – HOERA! – zei de dame bij de balie dus we mochten alvast gaan opbouwen. We reden onze auto naar het Aalscholverveld waar nummer 15 “onze” kavel voor vannacht zou zijn. Eerlijk, we hadden het beste veld van de camping! Eerst schrokken we even, want er stonden alleen maar caravans, met hele gezinnen die er als volleerd kampeerders uitzagen. Komen wij aan met onze tent voor één nacht. Maar ons veldje lag direct bij een sanitair gebouw én dicht bij de receptie/bar. Perfect dus!

Waar moet die stok?
Heel dapper legden we een zeiltje neer en begonnen we met het uitpakken van de tent. Het ging voorspoedig, totdat we de tentstokken ergens aan vast moesten maken. Want waar stop je die dingen? De tekening die bij de tent geleverd was bood geen soelaas, die was nog onduidelijker dan de slechtste Ikea-kast-tekening. Na een vijftal verschillende pogingen vanaf de binnen- én buitenkant, had Daniëlle de oplossing gevonden. Het enige obstakel daarna was dat we geen hamer hadden om de haringen de grond in te meppen, maar onze kampeerbuurtjes hadden dat wel degelijk. Na een klein uur (waar wij qua tijd erg tevreden mee waren voor een eerste keer, zeker daarbij in acht nemend dat we elkaar niet de hersenpan hebben ingeslagen met een haring), stond de tent in volle glorie op het veldje. We namen een wijntje, die nog net koud genoeg was vanuit de koeltas, in het zonnetje voor de tent en besloten een fietstripje te gaan maken naar het Dolfinarium.

Gut, het waait wel hard hé?
Nadat we alle dolfijnen, walrussen en zeeleeuwen hadden bekeken genoten we van het goede leven op een terrasje. Toen de sla van mijn carpaccio waaide, schrok ik. We waren vergeten om de tent zelf met haringen vast te zetten! De lijnen hadden we wel gespannen, maar de grote ringen van de tent… Nee. Die hadden we niet vastgezet. Ik kreeg beelden van een over het veld vliegende tent en boze kampeerburen. We besloten de hele boel achter te laten en naar huis te rijden als dat het geval zou zijn. Met de kriebels in onze buik fietsten we terug richting de camping.

Partytime!
Na een fietstocht vol konijnen ontwijken en rokjes naar beneden houden tegen de wind slopen we het veld op. Na de eerste caravan kreeg ik zicht op onze plek en wat denk je? De tent stond er gewoon nog, hetzelfde als we hem achter hadden gelaten en hij had de wind overleefd! Ik pakte nog een, inmiddels bloedheet, wijntje op de goede afloop en we besloten een wandeling te maken en naar het “feestje” te gaan wat stond aangekondigd op een pamflet in de doucheruimte. We bekeken het eind van de camping, stelden ons de levens van mensen in de caravans voor en gluurden naar mede-kampeerders. Toen we op de feestlocatie/bar/cafetaria/het restaurant neerstreken op een barkruk kregen we een gratis mini-cocktailtje van de barman, dat begon al goed! Er werd zelfs een DJ van het kaliber DJ Cor* uit de kast getrokken en de discolampen gingen aan. We waagden een dansje of tien, totdat op een gegeven moment de begintune van Spongebob Squarepants gedraaid werd. En ook al ken ik de tune van de vierkante spons uit mijn hoofd, je moet weten waar je grenzen liggen, snap je?

Natte tent
’s Nachts begon het knoerthard te regenen. Ik, een lichte slaper pur sang sinds ik alleen woon, haastte me naar onze voortent (zo noemen wij het voorportaaltje voor onze slaapcabine). Met een rol toiletpapier en haarklemmen probeerde ik zoveel mogelijk van de constructie te maken. Ik ben een uur of twee bezig geweest met het continu bijhouden van de provisorisch gemaakte constructie en het heen en weer schuiven van spullen. Met naast mij, zusje. Die rustig doorsliep en bij het ontwaken zei: “Lekker hé, zo slapen in een tent in de regen. Heerlijk geluid.” Eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig…

Next stop
Vanochtend hebben we in recordtijd de natte tent weer bij elkaar geraapt, zijn we nog even gestopt bij Bataviastad voor een kleine aanvulling van de garderobe. Inmiddels ligt de tent te drogen op zolder, zit mijn slaapzak vol Fanta in de was (praat me er niet van), en heb ik nét niet meer het gevoel dat er overal zand zit. Op naar het volgende kampeeravontuur!

*DJ Cor was de huis DJ van mijn favoriete club in mijn tienerjaren. Ik kon iedere playlist dromen die hij had, want na elk nummer wist je al wat het volgende zou zijn. En in elk van die gevallen was het een nummer dat totaal niet past bij het vorige, en met een overloop die mijn kat nog beter zou kunnen verzorgen.

Wou je dat je erbij was? Niet getreurd, we hebben het gefilmd voor je:


 

Advertenties

2 gedachtes over “Glamping Flevostrand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s